Ko.Tantrum

PERSONAL NOTES_2008

Wed, 02 Jan 2008 15:44:03 GMT

Personal Note, 220708.

Het vuurwerk van de Gentse Feesten was een verbluffende ervaring

zonder meer, en ik ben zo verdomd dankbaar dat ik voor een onderdeel

van de soundtrack mocht zorgen. Ik had de indruk dat de collega - componisten

dezelfde mening toegedaan waren. 15.000 Man publiek, schreven de kranten.

Ik ken er die het met minder (hebben) moeten doen...Bij dit soort evenementen

schiet elke woordelijke impressie uiteraard tekort, dus ik zou de beelden liefst

voor zich laten spreken. Ga daarvoor eens naar het foto - album.

(Bron: http://www.gentblogt.be/2008/07/21/vuurwerk-neuf-musiques-a-bruler)

XS.

Personal Note, 160708.

Afgelopen dagen als een bezetene bezig geweest met mijn geesteskind Ko.Tantrum

(het filmscenario, niet de muziek). De engelstalige gedeelten wat bijgeschaafd,

want dat was op sommige plaatsen wel nodig. Dienaangaande heb ik weer de

correspondentiële draad opgepikt met angela rawlings, die Canadese dichteres,

remember? Ik ben al lang zinnens een koorwerk te maken en na enige tijd verwoed

zoeken naar de juiste tekst, ben ik alsnog bij Wide Slumber for Lepidopterists

van onze allerliefste angela aanbeland. Ze liet inmiddels weten dat ik mijn lusten

volop mocht botvieren op elke lettergreep uit haar dichtbundel.

XS.

Personal Note, 280608.

Zowel gisteren als vandaag nagenoeg geheel in beslag genomen geweest door

de masteringsessies voor .Ko.Mmix. ZTRKRTZR opgeschoven naar het begin

van de setlist vanwege de algehele spanningsboog. Tot nog toe klinkt het OK

van A tem. Z. Sommige nummers contrasteren fel qua stijl en kleur, maar dat

deert mij niet: ik ben ditmaal zinnens mijn zin door te drijven, los van de conventies

die onder de audiofielen van vandaag de do's en don'ts dicteren.

Personal Note, 270608.

Afgelopen maand enige tijd gespendeerd in London en de kans te baat genomen

om mijn werk ginds in de AA - school te presenteren. Er moest een nieuwe soundtrack

gemaakt worden voor een documentaire over de renovatie van het Atomium, gedraaid

door Marie - Francoise Plissaert en die nam ik dus voor mijn rekening. Ook een film van

Jef Cornelis over de serres van Laeken leverde heel wat goeie reacties op. Nu, de apparatuur

deed er ook wel wat toe: op mijn eigen computerscherm en met twee luizige speakertjes voor

mij mocht het geheel dan wel wat kneuterig overkomen, eenmaal de documentaires
op groot canvas werden geprojecteerd, was de dramatiek ervan des te indringender.

Op dit ogenblik leg ik de laatste hand aan ZTRKRTZR. Bij het beluisteren van de voorlopige
mix ben ik aangenaam verrast; de waveform zit lekker vol. Ik blijf erbij dat elk klankspoor

dezelfde presency, dezelfde luidsterkte verdient; hoofd - en nevenstemmen zijn gelijkwaardig

en worden slechts teruggeschroefd als het geheel dreigt te oversturen.

Dienaangaande zie ik nu ook stilaan de voltooiing van Ko.Mmix in zicht komen. De deadline van
31 December 2008 zal dan wel gehaald worden, ik ben nu verwoed aan het meten en passen
en wisselen van de setlist die ik maandenlang als onaantastbaar had beschouwd. En met een extra
nieuwkomer in de vorm van ZTRKRTZR zal er wel weer het een en ander van plaats veranderen.

Uitstekend bevonden plaatjes van de laatste weken:

Third
van Portishead en Vantage Point van dEUS.

Personal Note, 160508.

Ik ben de laatste tijd verslingerd aan Acoustica van Alarm Will Sound,

een Amerikaans ensemble dat de muziek van Aphex Twin op klassieke

instrumenten naspeelt. Het schijfje is meer dan de moeite waard:

de arrangeurs hebben nagenoeg elk detail van het origineel overgenomen

en het samenspel is ronduit fantastisch. Checken die handel!

XS.

Personal Note, 080508.

Stichting Logos heeft een nieuwste cd uitgebracht, LPD 0017 - StudAxe

(
http://www.logosfoundation.org/lpd/lpd017.html) en daarop vallen zowel
Dr. Ko
als Toccata Nova van ondergetekende te beluisteren, twee stukjes
ancient music
inmiddels uit 2005.

Personal Note, 040508.

Afgelopen week een wonderbaarlijke vrouw ontmoet: ze heet angela rawlings

(ze staat er op haar naam zonder hoofdletters te spellen), een 29 - jarige Canadese

dichteres die in 2006 de bundel Wide Slumber For Lepidopterists uitbracht en wordt

getipt als een van de grootste talenten van de afgelopen decennia in de nieuwe Canadese

poëzie. Ze signeerde mij een exemplaar van haar Wide Slumber en de dag nadien ben ik

haar performance gaan bijwonen in de Minard. Een boeiende, interessante persoonlijkheid

waar ik me geen seconde bij verveeld heb. In de map 'Foto's' vindt u een sfeerbeeld.

Personal Note, 290408.

De eerste serieuze pogingen om de nieuwe CD klaar te stomen zijn aangevat.

KOMMIX - Introitus Interruptus
is, zoals de subtitel doet vermoeden, een opener

die steeds opnieuw begint. Over de setlist zelf ga ik nog niet zoveel loslaten,

dan wel dat het geheel behoorlijk eclectisch zal zijn, in welke zin u deze begrippen

ook wil interpreteren. Wordt Vervolgd.

XS.

Personal Note, 170408.

Gegroet allen,

op dit ogenblik bestaat deze weblog exact één jaar, en ook haar maker

mag vandaag een 29ste kaarsje op de (denkbeeldige) taart uitblazen.

XS.

Personal Note, 230308.

Op Paaszondag werd mijn L'Union Fait La Fo/arce gecreeërd in de oude kerk

in Sint - Agatha Berchem door percussiegroep Triatu. Zoals verwacht pico bello,

want professionals als steeds. Opname gemaakt op minidisc en klaar voor revisie in Logos.

Schrijfwerk: From Gold - And - Mauve voor a capella vocaal sextet (opgedragen aan

Jelle Meander, Maja Jantar, Roland Peelman & His Songcompany) is inmiddels afgewerkt

en gecheckt. Een dezer wordt het opgestuurd naar The Great Outdoors Down Under.

Inmiddels moet ik u allen - met een zekere tristesse - melden dat het eerste

personage dat in mijn traktaat Ko.Tantrum een prominente rol vervult,

in het leven van alledag is heengegaan, de rest is still alive & kicking.

OUWE MIEN (1939 - 2008) - haar ware naam is, zoals het betaamt,

Top Secret - is op 69 - jarige leeftijd heengegaan. Ze leed al ettelijke

jaren aan elefantiasis aan de benen in een vergevorderd stadium, is op

Woensdag 12 Maart ten val gekomen met een terminale hersenbloeding

tot gevolg en overleden op Zaterdag 15 Maart jl.

Ze was veruit de meest intelligente inwoonster van onze wijk en altijd in voor een onderlegd

gesprek, vooral als het over opera ging, haar grootste passie. Toen Séance, Le Tangeau indertijd

was afgemixt, heb ik haar een exemplaar overhandigd. Ze vond het de moeite waard

en voor een keer heb ik niet vanzelfsprekend gezegd dat het ook zo hoorde.

Het geeft een vreemd gevoel om de personages die je zowel in real life ondergaat

als wel in je schrijfsels met alle fantasie vandien typeert, te zien heengaan.

Maar goed, this is the Flow Of Life. Dit is het eerste geval. Who's next?

Time Will Pronounce.

XS.

Personal Note, 200308.

U zult het allemaal inmiddels vernomen hebben; De Meester, Hugo Claus,

is vanmiddag heengegaan met eenzelfde waardigheid en doordachtheid

als waarmee hij zijn rijkgevulde en magistrale oeuvre gezalfd heeft.

Welbedankt voor alles wat je naliet, Hugo Claus, en meest van al voor het

kortstondige samenzijn in de herfst van 1995, Hotel Atonaal, remember? Nooit

gedacht dat nachten zo hees konden zijn. Boven alles, bedankt voor DE SFEER.

Sebastian D. Bradt.

Personal Note, 080308.

De Week Van De Hedendaagse Muziek 2008 is inmiddels afgesloten,

en Taxidermie mocht voor het ultieme slotakkoord zorgen. Over het algemeen

heb ik er een licht bittere nasmaak bij, en de idealisten onder de studenten

waren alvast dit met me eens: de organisatie liet erg te wensen over en het

engagement was ver te zoeken. Iets anders had ik eigenlijk niet verwacht van

een wereldvreemd instituut als het Conservatorium. Positief was wel dat ik een

week lang de studenten heb laten kennismaken met de wonderlijke wereld van

Harry Partch, en de feedback was - in zoverre ik het mocht horen - zonder meer goed.

Dear fellows, neem boeken, platen, video's, dvd's, partituren, manuscripten, brieven

en sites ter hand en ga zelf aan de slag...Als het in je zit, zal het er uit komen.

Vertrouw op je eigen idee van integriteit. BLIJF DROMEN; vooral dit laatste is zeer

belangrijk...aan te tekenen in je agenda, morgenochtend, en voor het leven te koesteren.

XS.

Personal Note, 220208.

Vandaag de laatste artikelen voor Mikroton geordend en bijgewerkt.

U hebt nog twee maanden vers materiaal van mij tegoed en daarna is

het afgelopen. Les Jeux Sont Faits.

Tevens via mail vernomen dat ze in Seia (Portugal) in Maart onder curatele

van Jame Reis een volledig Logosconcert zullen organiseren waarop, naast

werk van Kristof Lauwers, Hans Roels en Godfried - Willem Raes,

ook mijn Mondo I zal gepresenteerd worden.

XS.

Personal Note, 090208.

Nieuw werk gecomponeerd voor Korn en Xy, uitgetest op het afgelopen
M&M - concert en goed bevonden voor opname. Het stukje heet Barbiefication
en duurt een kleine twee minuten. Korn onderscheidt zich van de overige automaten

door zijn wel erg synthetische, bijna sinusoïdale klank, iets waar ik in Barbiefication

gretig gebruik van heb gemaakt. Tevens al een opname van Je Brûle De Partout

(voor Simba solo) gemaakt, gecomprimeerd en gemasterd.

Goed bevonden: Bossy, de nieuwste plaat van Françoise Vanhecke.
Was vanaf het eerste nummer van meet af aan verkocht en om eerlijk te zijn,

het schijfje heeft al een week lang mijn stereotoren niet meer verlaten.

Meer van dit, Françoise.

XS.

Personal Note, 290108.

Vreemde verhalen, bizarre feiten...ik heb net vernomen dat er een manuscript
van mij is aangetroffen in hartje London. Het gaat om een vroege versie van
Hotel Malpertuïs, dat ik als zestienjarige student op het Don Boscocollege schreef.
De tekst is deels in het Engels en deels in Duits opgesteld. Dezelfde decadent -

erotische toets, dezelfde postexistentialistische bezetenheid, dezelfde obsessie

met slapeloosheid en de druggy gemoedstoestand die daarvan het logische

gevolg is, alle thema's van mijn werk zijn onveranderd gebleven. Het kwaad zit diep...

Het was Jan Van Hoecke, blokfluitist met wie ik ooit nog de schoolbanken deelde in

de Kunsthumaniora, die mij mailsgewijs liet weten dat mijn compost zich dus in London

blijkt te bevinden. Tesamen met enkele partituren die ik hem in een duister verleden

aan de hand moet hebben gedaan. Alles lijkt boven water te komen.

Terug naar de werkelijkheid dan maar: kruist allen Woensdag 13 Februari aan,
22u, Klara, Mixtuur gepresenteerd door Bart Vanhoudt. Séance, Le Tangeau,

gecomponeerd en georchestreerd voor de M&M - robots beleeft zijn radiodoop.

Sweet Dreamzzz,

XS.

Personal Note, 200108.

20 Januari reeds, en vandaag vieren we bij St. Sebastian, kijk eens aan.
Het is weerom een drukke week geweest, maar de vrucht die dat opgeleverd heeft
was de moeite meer dan waard. Les Jeux Sont Faits - Rien Ne Va Plus
is - zei het in rudimentaire versie - afgemixt en min of meer goed bevonden.
Zodadelijk wordt het geuploaded en dan maar hopen dat het vuurwerk geven zal op 21 Juli...

All the best,

XS.

Personal Note, 020108.

Bij deze wil ik iedereen die dit leest, een fantastisch 2008 toewensen.
Moge iedereen zijn / haar dromen koesteren en ook alles in het werk zetten
om die gerealiseerd te krijgen. Om het goede voorbeeld te geven: hier in The Zone
wordt de komende tijd voortgewerkt aan Het 'Vuurwerkstuk' en voorts liggen alle

mogelijkheden open om over 364 dagen de 2de Bradtpack - release klaar te hebben.

Die luistert voorlopig naar de werktitel .KO.MMIX. Let's see how we get home.

Nog even vermelden...

De Ko.Tantrum - award voor de Mooiste Vrouw van het jaar gaat naar Amy Winehouse.
De prijs voor de Beste Film: Inland Empire van David Lynch.
De prijs voor de Beste Cd: Chosen Lords van Aphex Twin.
Op de tweede plaats komt Dead Slow van Banda Azufaifo olv. Dick Van Der Harst.

All the best,

XS.

START

PERSONAL NOTES_2007

Sun, 02 Dec 2007 22:12:12 GMT

STOP

Personal Note, 091207.

2007 heeft inmiddels drie klinkende namen opgeëist: Karlheinz Stockhausen,

Norman Mailer, Maurice Béjart. Het was me het jaartje wel. Geen tranen

plengen maar namen noemen is de boodschap. Namen Noemen.

XS.

Personal Note, 211107

Gisteravond in de bus aangetroffen: zWIRn, de video - animatie die Lieve Vanderschaeve
heeft gemaakt op Rouge, Blanc, Dorée,...et un P'tit peu Noir en inmiddels meer dan goed
bevonden. Check it out op haar site: http://www.lvds.de.

Personal Note, 141107

Vanavond op Mixtuur (Radio Klara) te beluisteren na het nieuws van 22u: Schlager...

Personal Note, 031107

Opus Reptilicum gisteren grondig bijgestuurd in de studio. Alleen al Qt's partij vergde een halve dag
geconcentreerd schaafwerk en ettelijke koppen Senseo Strong. Tangosectie herwerkt en goed

bevonden; het is het punt waarop het stuk feitelijk begint. De textuur gedraagt zich langzaam

maar zeker zoals ik ze hebben wil; als een onberekenbaar, nerveus reptiel. Wordt Vervolgd.

Voor ik het vergeet...de Duits-Vlaamse Videaste Lieve Vanderschaeve

(van Burdenbirds, remember?) is bezig met een nieuw ambitieus project

waarvoor ze mijn soundscape, Rouge, Blanc, Dorée,...Et Un P'tit Peu Noir
heeft gebruikt. Het stukje, voor zover ik het mocht bekijken tot op heden

haar beste, heet Zwirn en bestaat vnl. uit swingende rode fosforescente lijnen,

hypnotisch en sensueel. Binnenkort waarschijnlijk te bekijken op volgende site:

http://www.lvds.de.

All the best,

XS.

Personal Note, 261007

Vorderingen in Opus Reptilicum; Qt - partijen uitgeprobeerd met wisselende winddrukhoeveelheden.
Op de korte, spitante staccati in het begin geeft het een bevreemdend, hallucinant effect, spookachtig,
als een stervende long in ademnood. Wellicht zal er in het publiek wel weer iemand zitten die zal zweren
dat het uit 'die film komt' waarvan hij zich de titel niet meer weet te herinneren.

Wat Belly betreft: deze machine heeft veel klankpotentieel maar faalt, zoals geweten, in de weinig
homogene dynamische nuances; de laagste bellen klinken sonoor en zuiver, maar evenredig luid,
op het storende af. Hoe hoger men gaat, hoe zachter maar tevens hoe diffuser de waarneembare toonhoogte is.
Niet thuis te brengen klanken, daar gaan componisten van mijn slag toch voor, niet? Welaan...

Voorts de grote vorm behouden, mits wegknippen van het tango - gedeelte;
dat moet immers grondig herzien worden. De routine wordt: stoppen zodra je het minste
vermoeden krijgt dat de klank niet langer boeit. Easy as this. Het stuk moet scherp als een vlijm
staan en zo gek als een deur zijn, geen voor de hand liggende combinatie als het De Ware Toewijding betreft.

Nieuwe robot die een essentieel deel kan gaan uitmaken van de ritmesectie: Psch.
Het overkoepelende idee is meer dan ooit het onderste uit de kan te halen met de machines,
zonder de focus te leggen op sonoor bombast; gedaan met de subtiliteit van de bulldozer...
Thans interesseert mij veel meer het punt waarop de klank zich losscheurt van de stilte.

Wat nog? Onlangs vernomen dat slagwerkgroep Triatu weldegelijk bezig is met L'Union Fait La Fo/arce;
de première stond gepland op Woensdag 7 November, maar dat blijkt inmiddels gecancelled te zijn.

Met het oog op de communautaire onderhandelingsgesprekken van de afgelopen dagen, lijkt de titel

meer dan ooit een sick joke zonder weerga te worden, inderdaad. Ik bereid me voor op een hoop

overbodige vragen naar de herkomst ervan..."Weer een droomterm, mijn waarde? Is de dosis .KO.

nog steeds niet uitgewerkt?"

Het is laat en ik ga de handel voor vandaag sluiten. 26 Oktober 2007, een dag als (g)een ander...
By the way, vandaag is Gilles De Rais jarig. (Wie? Zoek het op.) Bonne anniversaire, Fiston.

En zo schreed de invloed van Hades langzaam voort. In combinatie met de glasheldere,
volle maan die thans aan de hemel prijkt, verwacht ik spannende, obscene dagen. En zo hoort het.

LUST BOVEN ALLES - Mijn Muzikale Zegen,

XS.

Personal Note, 211007

Waar waren wij gebleven? Prijsbeest, juist. Nu, dat nummer is inmiddels geheel ingeblikt.
Flashback: het was op Zondag 30 September jl., Flikkendag jawel, dat ik één van de laatste
VIZIT - groepen ontving in de studio en nadien naar goede gewoonte nog wat bleef namodderen.
De midifile van mijn prijsbeest was inmiddels helemaal afgeregeld en gesoundchecked en dus
smeedde ik het ijzer als het heet was. De op - en afcirkelende helicopters boven het dak van de studio
ten spijt, zijn alle sporen nagenoeg vlekkeloos opgenomen kunnen worden. De week erop ben ik in alle
kalmte de sporen gaan mixen en synchroniseren en tegen woensdag 3 Oktober was de eerste versie
gedownmixed. Diezelfde avond het resultaat herbeluisterd op de stereo en goed bevonden.
De weken nadien mixte ik nog een viertal andere versies bijeen met slechts enkele minieme verschillen
tot goed gevolg. Wie goed luistert, zal bvb. merken dat hier en daar wat slagwerk is weggeknipt
en dat de pianosectie wat naar voren is getrokken, maar voorts...Prijsbeest wordt voorlopig
nog wat in quarantaine gehouden en tegen nieuwjaar gereleased, zoals dat heet.

Voorts worden al in grote lijnen de eerste schetsen uitgetekend voor de nieuwste Bradtpack -

release, al zal die ten vroegste eind 2008 klaar zijn. Nummers die er sowieso voor in aanmerking

komen, zijn Séance Le Tangeau, Prijsbeest en misschien Era Zero.

Tot zover de dagdromerij. Het echte werk dat me momenteel opslorpt, is het uitschrijven van de arrangementen
voor U Weet Wel Wie en jazeker, de eerste schetsen voor een nieuw robotstuk. Dat stuk heeft het een en ander
te bewijzen, want Prijsbeest is al goed en wel, ware het niet dat het de subtiliteit van een bulldozer heeft, om Jan
Verheyen te parafraseren. De klank spat werkelijk uit de boxen, de xylofoon- en kromhoornrefreinen swingen heen
en weer als een jazzcombo vol ADHD'ers en de piano klinkt op het einde ronduit vals door de hoge scale velocities
die ik op de partijen losliet. Ik had een lang en diepgaand gesprek met Dr. Raes en die adviseerde me in de
toekomst wat meer op de nuances te letten, minder tutti te hanteren en last but not least,
de machines dusdanig als machines te gebruiken, met alle features waar ze mee uitgerust zijn.

Personal Note, 270907

Nieuws uit The Zone en daaromtrent: afgelopen zaterdag werd Koest in première gebracht
in de Rode Pomp in een uitstekende versie van het Nadar Ensemble olv. Daan Janssens.
De midifile van Prijsbeest wordt een dezer dagen gechecked en klaargestoomd voor opname.
Schrijfwerk: zowel met Christine Termonia als met Dominiek Reynaert worden nu plannnen gesmeed
om nieuwe arrangementen te schrijven. Voor die eerste worden het veelal arabische en sefardische
gezangen, voor de tweede maakt het niet veel uit, als het maar lekker klinkt. En zo hoort het.

Tot slot lijkt Schlager in de smaak van het Klara - publiek te blijven vallen, zie Mixtuur van
woensdag 19 September jl. Ook Taxidermie maakte - zo mocht ik achteraf vernemen - redelijk

wat indruk op de academische opening jl. en het aldaar talrijk opgekomen publiek. Vroeg of laat

zullen microtonen toch nog hip worden, let op mijn woorden.

Houdt u haaks,

XS.

Personal Note, 300707.

Deze dagen is het al Taxidermie wat de klok slaat, naast intense voorbereidingen
voor het oppuntstaande Ancient Musics - concert. Om u de waarheid te zeggen, ben ik
als een waanzinnige aan het worstelen met mijn solo voor kwarttoonsorgel. Ik heb al moeilijke,
penibele en veeleisende opdrachten achter de rug, maar dit slaat echt alles. Wat wel op punt staat,
is het 8 minuten durende discours ervan, dat is dus de enige strohalm waar ik mij vast aan kan klampen.
Voorts is en blijft het tot in den treure bijstellen van alle details binnen de kwarttoonsprocedure.
Het komt best in orde hoor, maar dit is dus het heetst van de strijd...hoop ik...

Until Next,

XS.

Personal Note, 040707.

De dossiers voor drie van de vier 'kans - stukken' zijn klaar en ingediend: de houtblazerssectie
van Artis Dulcedo heeft de partijen van Nonchalance in huis, Ars Muzika Juniorenorkest beschikt
over de partijen van Talking To The Hand, Trio Thelema heeft hun Ouàttosz / Ouockosz
op tijd gekregen, en nu ook L'Union fait La Force de dubbele maatstreep heeft meegekregen,
kan de slagwerkgroep Triatu daar binnen afzienbare tijd volop mee aan de slag gaan.

Ik moet bekennen dat de schrijfrush van de afgelopen maanden nu stilaan wel zijn tol geëist heeft;
ik zit zonder concrete ideeën en plannen en wil het eigenlijk nog een paar weken zo houden.
Inmiddels staan de Gentse Feesten als een etterende stadszweer op springen en dat vereist
tijdelijk een anderssoortige overlevingstactiek. Het opdrachtstuk Taxidermie (voor dat merkwaardige
kwarttoonsorgel, you know...) zou strikt genomen over een zestal weken klaar moeten zijn maar eerlijk
gezegd, op dit punt slabakt het aan alle mogelijke kanten. Ik worstel met vorm en stijl en last
but not least met het verantwoorden van de kwarttonen. Zoals ik het fenomeen al meer dan
twee jaar onderzoek, is mijn enige conclusie dat microtonen louter een vervreemdende
of omspelende / inkleurende functie kunnen hebben.

Je mag er theorieën over verzinnen a la carte, of hallucinant vernieuwende stemmingen uitdenken,
het blijft maar neerkomen op hetzelfde: het omspelen, uitdagen en bijkleuren van een hoofdstemming
die zomaar even vierhonderd jaar lang in ons collectieve gehoor is gebrand. Misschien kon het anders,
als we van meet af aan het werk van Perotinus, Gesualdo, Bach, Mozart en Beethoven tem. Ravel

en Stravinsky adhv. hun microtonale muziek leerden kennen, maar ja, het liep nu net even anders...

Ik ga hier nu geen boompje opzetten over kwarttonen - dat deed ik in een recent verleden tot in den treure -
maar al bij al komt het erop neer, dat "Taxidermie" vooralsnog niet vlotten wil. Bij deze besluit ik even in
quarantaine te gaan en pas iets van me te laten horen als de tijd daarvoor rijp is. Het ga u allen goed.
Wees lief voor elkaar en doe de nobele medemens geen overlast aan. All good things on your path...

XS.

Personal Note, 180607.

Deze ochtend te zien en te horen in het RITS in Brussel:

Haar Haar onderging haar première voor de jury.

Personal Note, 030607.

Nieuws uit The Zone: voorlopig niets wereldschokkends, op dit na:
maar liefst zes stukken zagen afgelopen maand het levenslicht...

1) Ovoin: Dit miniatuurtje (duurtijd: exact 1 minuut) dateert uit 2001, was toen bedacht voor sopraan en piano
(waarvan de toetsen vastgekleefd zijn), en is nu herwerkt geweest geworden voor zangstem (m/f), klarinet, saxofoon,
melodisch slagwerk, cello en contrabas. Kort, maar evenredig krachtig. Zijn er gegadigden?

2) L'Irréparable voor dezelfde bezetting, op tekst van Charles Baudelaire. Oorspronkelijk geschreven voor
het Mu6 - Ensemble olv. Christine Termonia, later gecancelled en dus nu voltooid. Behoorlijk klassiek van opzet.

3) Ouàttosz / Ouockosz @ Lilith voor klarinet, saxofoon en piano (opgedragen aan het Thelema Trio).
Dit stuk wordt eerstdaags aan de leden van het trio overhandigd en in quarantaine geplaatst, maar hopelijk
niet voor lang uiteraard.

4) Talking To The Hand, 'Cos The Face Didn't want To Hear It Any More (kortweg Talking To The Hand)
voor het juniorenorest van mijn goede vriend Dominiek Reynaert. Uitvoering: somewhere in the (near) future...?

5) Haar Haar: de downmixes zijn ingeblikt en doorgespeeld aan Bart Van De Plas, die nu waarschijnlijk aan
het zwoegen is om de muziek en klankfragementen te synchroniseren met de inmiddels afgewerkte animatiefilm.
Voor wie het aanbelangt: het hele scheppingsproces staat gedetailleerd opgetekend op "Bart's Her Hair - Blog",
en deze treft u aan onder deze link: http://herhair.blogspot.com/
Have a look, zou ik zeggen...

6) Nonchalance voor 8 blazers en 1 slagwerk(st)er van Artis Dulcedo vervoegde tot slot naadloos

de reeks die in een onversneden schijfrush tot stand kwam. Nonchalance is een staartstuk voor

Pleurnichard, een brokje onverwerkt materiaal dat nog smeekte om leven te worden ingeblazen.

Voorts, de planning voor de komende maanden:

7) Taxidermie voor het kwarttoonsorgel staat op poten in midi,

maar dient behoorlijk bijgewerkt te worden, liefst in de nabijheid

van het instrument zelve. Algoritmisch kwarttoonsharmonieën

genereren leidt niet noodzakelijk tot logisch klinkende muziek,

zo is dus duidelijk geworden na het beluisteren van de eerste versies.

Personal Note, 300507.

De soundtrack voor Haar Haar, stop motion - film van animator Bart Van De Plas, raakt stilaan
afgewerkt: vandaag tesamen een drukke maar vruchtbare werksessie gehad en het een en ander gedownmixed.
De resultaten klinken haarzuiver, hypergedetailleerd en in de eerste plaats afstandelijk; een soort afstandelijke
verwondering eigenlijk, die een kind ervaart na net te zijn ontwaakt uit een onverklaarbare, bizarre, maar daarom
niet onprettige droom. Het is muziek met een hoog 'speeldoos - gehalte', wat mooi aansluit bij het beeldmateriaal.

Personal Note, 160507.

De Bradtpack 2006 - release blijkt in de smaak te vallen van het Klarapubliek: afgelopen Maandag
zonden ze Schlager uit, in het kader van een pianola - event. En weerom mocht ik het van derden
vernemen...What's shaking? Stevenen we af op een Bradtpackrage of zo?

Gisteravond zette de virtuoze paaldanseres Gwendy Bosmans (bekend van haar optredens met
Praga Khan en Cisko Kid) haar beste beentje(s) voor op mijn bewerking van Look At Me
(Geri Halliwell) en Heat Miser (Massive Attack).

Personal Note, 110507.

Gisterenmiddag te horen op zowel Radio 1 als Klara: Morceau En Forme De Poire.
Nee, de foute noten waren juist.

Personal Note, 070507.

Ook de derde en vooralsnog laatste uitvoering van Pleurnichard was een groot succes.
Ditmaal was de bombastische kerk in Lissewege het decor waarin Artis Dulcedo een
gepast jubileumconcert mocht opzetten. Daarna party time in een neerhof in Meetkerke.
Zowel Steven als Patrick, bestuurders van het orkest, gaven een toespraak ten beste
die recht naar het hart ging. U hebt het een en ander gemist...

Personal Note, 010507.

Afgelopen weekend werd Pleurnichard in de Ryelandtzaal in Brugge

helemaal hernomen voor een grondige opnamesessie. Ik verwacht

de uiteindelijke downmix ergens voor de zomer af te hebben.

Personal Note, 260407.

De eerste negen pagina's van Ruizyl staan op papier. Ruizyl wordt opgedeeld in 6 korte opeenvolgende
stukjes die, net als in Salmi Del Squartatore, op een musicorganische manier aan kruisbestuiving doen;
alles komt terug, zei het in gevarieerde vorm. Een deftige schriftuur uitdenken voor de twee harpen
(die ook nog eens uitnodigt tot spelen), heb ik enigzins onderschat; visueel is het erg verwarrend
en het verdelen van een complex akkoord over beide toonsets vereist grote aandacht, eindeloos

veel schetswerk en sloten sterke koffie. Het wordt één groot spel met vervreemde functionaliteit,

met harmonieën die zich opspannen, wringen en ontplooien als longitudinaal uitgeworpen springveren,

en waarin een C# iets totaal anders betekent dan een Db,...you see? Aan de slag nu.

Personal Note, 220407.

Gisteravond werd in de Parnassuskerk in Gent een zonder meer beloftevolle aftrap gegeven van
Pleurnichard die voor vuurwerk zorgde. Dit alles in de deskundige handen van zowel Mark Gooris,
die de trompetpartij met verve neerzette, als van Steven Decraene, die met strakke maar stijlvolle

hand de groep bijeen hield. Al die maanden van zoek-, meet-, pas- en schrijfwerk (om nog te zwijgen
van de ùren die ik spendeerde aan het knippen en kleven van de aparte partijen) vallen in het niets
bij het bijwonen van die eerste realisatie, die toch keer op keer weer garant staat voor onversneden
kippenvel. Hier spreekt eerder een 'gelukkig' dan wel een 'gelukt' componist, om mijn collega
en vriend Frank Nuyts te parafraseren. Reprise van al dit fraais op 5 Mei in Lissewege.

Personal Note, 180407.

Vandaag spoedvergadering gehad met Steven Decraene, dirigent van Artis Dulcedo.
Na het jammerlijke en erg onverwachte wegvallen van Jeroen Berwaerts hebben we
in allerijl een vervangtrompettist gevonden in Marc Gooris, met wie vandaag de eerste
contacten zijn gelegd. Enkele passages uit Pleurnichard hebben we bijgeknipt, wat
eigenlijk geen overbodige luxe bleek te zijn. Too many notes, de archetypische
gemeenplaats...(maar die wel blijkt te kloppen).

Verder een flinke pluim naar elk lid van AD, die zich met deze motherfucker van een stuk
nagenoeg feilloos uit de slag hebben kunnen trekken. Bij het herbekijken van de brontekst,
valt de veelheid aan informatie direct op: articulatie, balans, timbre, het staat allemaal op
het mierenneukerige af opgetekend. En toch zijn uiteindelijk, met een amateurorkest als AD,
minder problemen en misverstanden geweest dan 5 jaar geleden het geval was met Morph,
dat indertijd in handen van 'professionals' hoorde te zijn.

Personal Note, 170407.

Ondergetekende overschrijdt vandaag de kaap van 28 lentes. Van op grote schaal het party animal
uithangen, is niet veel in huis gekomen. Plichtsbewust enkele maten verdergeschreven aan Ruizyl
voor piano, 2 harpen en 2 slagwerkers. Ruizyl is opgevat als een microtonaal stuk in de vorm van

een zesdelige korte suite waarin de timbrale aspecten van het slagwerk op grote schaal uitgepuurd

worden: zo legde ik vooreerst een matrix aan van de geplande instrumenten en de overeenkomstige

stokken. Daaruit werden combinaties afgeleid die - geheel in het Bradtpack - kielzog - maar éénmaal

mogen voorkomen.

Personal Note, 130407.

Eerste midi - schetsen voor de soundtrack van Haar Haar voorgelegd aan Bart Van de Plas
en schijnbaar positief bevonden. Er is een link tussen een animator als Bart, die waarlijk
engelengeduld kan opbrengen inzake het tot leven brengen van poppen en tussen ondergetekende,
die robot na robot apart opneemt om tot slot het geheel zo naadloos mogelijk aaneen te mixen.
Dode dingen leven inblazen, het is al bij al een veredeld soort taxidermie...

Personal Note, 150307.

Na enkele lange en intense mixsessies is Séance, le Tangeau eindelijk van de band gerold.
De eerste meezinger van het jaar 07, mijn duivelstango in vijfkwartsmaat, is AF...

Personal Note, 310107.

Pleurnichard is af, alsook de aparte partijen. Gedurende het schijnbaar eindeloze knip -

en plakwerk werd ik gezelschap gehouden door hoorspelen op de Nederlandse Vrije Radio.
Ik heb een keer of honderd het relaas van Jan - Willem Nienhuys, Tom Schoepen
en Sten Oomen doorgenomen en ben tot de conclusie gekomen dat de meningen,

de veronderstellingen en de opinies nog steeds niet van de lucht zijn. We lijken nog steeds

zo weinig te wéten. Believer of net niet, ze hebben elk hun gevoelige snaartjes waar al gauw

een protectionistisch dissonantje in doorklinkt als je ze te direct aanslaat. Hoewel ze het alledrie

ontkennen, hebben ze stuk voor stuk hun eigen kleine absoluutheidjes, dus hun godsbeelden.

Personal Note, 100107.

Elk stuk is een potentiële kans in spe. Ik weet dat ik, mocht ik morgen alles achter mij verbranden, ik alleen
al door de mediatisering (lees: canonisering) van het métier waarbinnen ik actief ben, nog minstens vijf jaar
voor artiest zou kunnen doorgaan zonder er iets voor te hoeven doen. Je belangrijkste stukken blijven je
toch op de hielen zitten. Ze zullen je niet met rust laten vooraleer ze op een hermetische drager zijn
vastgelegd. Wat telt, is de volgende noot, het beeld van de komende passage. Niets anders.

START

BRADTPACK MANIFESTO

Thu, 17 May 2007 15:27:21 GMT

THE GREAT GALLERY OF GRYME

...is a regularly updated list of people, organisations, paradigms, icons, etc.,

that inspire(d) me every single day. Have a look, you might be one of them...

Louis Andriessen_Animaux En Peril_Gregg Araki_Darren A(a)ronovsky_

Isaac Asimov_Autechre_Lauren Bacall_Clive Barker_

Richard Barrett_Basement Jaxx_Samuel Beckett_Maurice Béjart_

Luciano Berio_David 'Son Of Sam' Berkowitz_Enki Bilal_Boards Of Canada_

Hiëronymus Bosch_Luc Brewaeys_Luis Bunuel_William Seward Burroughs_

Cornelius Cardew_Nick Cave & The Bad Seeds_Louis - Ferdinand Céline_Kurt Cobain_

Jean Cocteau_Wes Craven_David Cronenberg_Salvador Dali_

Johnny Depp_Philip K. Dick_Einstuerzende Neubauten_Jan Fabre_

Morton Feldman_David Fincher_Howard Finster_Graham Fitkin_

Gaia_Ava Lavinia Gardner_Beth Gibbons_Terry Gilliam_

Allen Ginsberg_Kim Gordon_Stephen Jay Gould_Sean Guelette_

Peter Handke_Stephen Hawking_Alfred Hitchcock_Tobe Hooper_

Michel Houellebecq_Peter Jackson_Richard D. James_Leroy Jones_

James Joyce_Lisa Kekaula_Nicole Kidman_Stephen King_

King Crimson_Harmony Korine_Takehisha Kosugi_Kraftwerk_

Stanley Kubrick_Iannis Kyriakides_Fritz Lang_Leatherface_

György Ligeti_Massive Attack_Francis Melville_Paul Mennes_

Michael Moore_Conlon Nancarrow_Hermann Nitsch_Eugene Novotny_

Frank Nuyts_Nam June Paik_Robert HP Platz_Sam Raimi_

Lou Reed_Steve Reich_David (DJ) Renkin_McKendree Robbins Long_

Rspca_Donatien Alphonse François Marquis De Sade_Giacinto Scelsi_Sigur Ros_

Karlheinz Stockhausen_Igor Stravinsky_Vonn Ströpp_Quentin Tarantino_

Tricky_Tuxedomoon_U.N.K.L.E._Adrian Utley_

Richard Van Der Spek_Oscar Van Woensel_Grant Wallace_Herbert George Wells_

Orson Welles_Benno Wigman_Ludwig Wittgenstein_Ed Wood_

Machteld Wytynck_Iannis Xenakis_Thom Yorke_LaMonte Young_

John Zorn

"Thanks for everything you all gave and taught me,

without realising you ever did".

“Ik wil het met U over schoonheid hebben”

BRADTPACK - Het Manifest

Bradtpack (spreek uit: Brâd – Péck) is een verzamelnaam voor nagenoeg alle creatieve opstoten die in mij opkomen en

door mij uitgewerkt worden. Mijn ‘Output’ dus, zoals dat in artistiek correcte bewoording heet. Daarnaast is het tevens

de benaming voor het genre dat ik vervaardig, en de techniek om dit te vervaardigen. Of het nu om tekst, muziek, tekeningen

en schetsen, fotoy, videoy, scenario’s etc. gaat, als het door mij wordt vervaardigd en aan een publiek gepresenteerd,

is het Bradtpack. Ik adem Bradtpack, denk in Bradtpack – processen, mijn hart slaat op het ritme van Bradtpack

en dan zwijg ik voorts nog over alle andere lichamelijke en psychische processen waar u niet van horen wil.

De term is een woordspeling op “Bratpack”, een omstreeks eind jaren ’80 in de USA onstaan literair genre dat het reilen

en zeilen van jonge, ambitieuze yups beschrijft met daarbij alle elementen als drugs, liefdes, muziek, kledij, jargon, kortom,

de eigenheid van de gehele NIX – generation incluis. Met een naam als de mijne kon deze boutade niet uitblijven. De Status Quaestionis van Bradtpack kadert in een druilerig Gent anno 2006. Ik keek om me heen in het wijdverbreide muzikale

landschap en zag: er is niets nieuws onder de zon, dus: we gaan de schatten grijpen en wegrennen, we gaan als ratten

het zinkende schip verlaten. Een schip dat kreunt en baggert onder de zin – en zielloze oorlog om Smaak & Opinie tussen

het Postmodernisme en de Avant – garde.

In beide opinies gaat het – en dat wordt jaar na jaar schrijnend duidelijker, om opgezette lijken, modewoorden waarvan

niemand, na al die talloze panelruzies, schotschriften, kroegdebatten en hopeloze herdefiniëringen, nog de exacte

wetenschappelijke en last but not least sociologische definitie van kent. Wat mezelf betreft, moest er een lijn getrokken

worden en niets nieuws dan wel iets anders, iets meer 'eigens' komen. Dus ging ik Hem uitroeien, door Hem niet langer

bij zijn naam te noemen, als u nog kan volgen.

Elke kunstvorm heeft een eindproduct, een stuk, een opus tot gevolg. Ik wou de muziek voor mezelf heruitvinden adhv.

alles wat binnen mijn puur fysieke mogelijkheden lag. De kernpremisse is, dat nagenoeg alles handgemaakt moet zijn, maw.

dat ik als artiest voor 100% insta voor elke stap in de productie. Ik schrijf zelf de tekst, ik componeer de muziek, ik neem

met mijn eigen handen en apparatuur de fotoy, etcetera. Anno 2006 herbron en heroriënteer ik me omtrent de grondbeginselen

van de twee kunsttakken die ik bedrijf: Muziek en Taal.

Muziek is een product van geconcipieerd menselijk handelen dat bestaat uit - voor de mens waarneembare, en in een

door de mens meetbare tijdspanne - geordende klanken. Ik roeide met de riemen die ik had. Er mag gebruik worden

gemaakt van het Logos Automaten Orkest in gehele, gedeeltelijke of solistische context, evenals van alle opname

– en soundscape – apparatuur die terug te vinden is in Stichting Logos. Met dank! Alle automaten, de op de muziekzolder

of in het atelier aanwezig zijnde instrumenten, gebruikte of half - afgewerkte automaten of eendert welke andere klankbron

dan ook, kunnen in aanmerking komen om de opname mee te spekken, zolang de klankbron aanwezig is op locatie.

Taal, gecoördineerde letters, de teksten: KO (zie de stapel in het cultuurkastje). Aangevat als een rechttoe – rechtaan

Lexical Chunk traktaat in 2003, werd de grens voor .KO. getrokken op 17 Oktober 2005. Het bestaat uit - ruwe schatting -

120 DIN A4 Pagina’s en als er muziek wordt bij gebruikt, dan moet die op een of andere manier verband houden met wat er

aan muzikaliteit in de tekst zit, bijvoorbeeld een verwijzing naar een een song, als die voorkomt in het scenario. De prosodie,

het proclameren van de tekst als muziek zélf, hoort daar eveneens bij. Als het voorlezen van de tekst in functie van de muziek geschiedt, dan hoor ik het helemaal zelf te doen. Fotoy en/of videoy die het eindresultaat documenteren, moeten ofwel zélf

genomen zijn, of op een strikt persoonlijke – en autodidactische – manier bewerkt zijn geweest.

Elke stap die de totstandkoming van een opus inhoudt, gaande van het allereerste ideetje tem. de presentatie aan

de buitenwereld, zal worden gerapporteerd. Om dat alles te kanaliseren, zal ik me hierbij baseren op een cultuurmanifest

dat in 1995 door vier Deense regisseurs ineen werd geflanst als een soort akte van kuisheid jegens de aard van hun vak.

Het is een manifest dat mij sedert mijn eindwerk voor Het Conservatorium in 2003 heeft geboeid, gebiologeerd

en geïnspireerd. Tijd dus, om iets terug te geven, aan Dogma 95…

*Dogma 95.

De Wikipedia omschrijft het fenomeen bondig als volgt:

“Dogma 95 is een oorspronkelijk Deens verbond van regisseurs dat in 1995 in Kopenhagen is opgericht. De Deense naam is Dogme 95. De deelnemers hebben afgesproken zich bij het filmmaken aan tien strikte regels (dogma's) te zullen houden. Deze regels worden opgesomd in het manifest van Dogma 95, en vormen samen De eed van zuiverheid. De oprichters van Dogma 95 zijn de Deense regisseurs Thomas Vinterberg, Lars von Trier, Kristian Levring, en Søren Kragh-Jacobsen. Von Trier houdt zich echter niet strikt aan alle dogma's. De eerste en tevens bekendste Dogma 95-film is Festen (The Celebration) uit 1998, geregisseerd door Thomas Vinterberg. De eed van zuiverheid ziet er verder als volgt uit: 1. Opnames dienen op locatie plaats te vinden. Rekwisieten en decors mogen niet worden toegevoegd (als een bepaald rekwisiet noodzakelijk is voor het verhaal, moet een locatie worden gekozen waar dit rekwisiet aanwezig is). 2. Geluid dient nooit los van de beelden te worden gemaakt, of andersom. (Muziek mag niet worden gebruikt, tenzij aanwezig waar de scène wordt gefilmd.) 3. De camera dient in de hand te worden gehouden. Elke beweging of fixatie die uit de hand kan worden bereikt is toegestaan. 4. De film dient in kleur te zijn. Speciale belichting is niet toegestaan. (Als er te weinig licht is, moet de scène worden afgebroken of dient een enkele lamp aan de camera te worden bevestigd.) 5. Optische effecten en filters zijn verboden. 6. De film mag geen oppervlakkige actie bevatten. (Moorden, wapens etc. dienen niet voor te komen.) 7. Vervreemding in tijd en plaats is verboden. (Dat wil zeggen dat de film plaatsvindt in het hier en nu.) 8. Genrefilms zijn niet toegestaan. 9. Het filmformaat is Academy 35 mm. 10. De filmregisseur wordt niet genoemd op de aftiteling.

Verder zweer ik als regisseur af te zien van persoonlijke smaak! Ik ben niet langer een kunstenaar. Ik zweer af te zien van het creëren van een 'werk', omdat ik het moment belangrijker vind dan het geheel. Mijn uiteindelijke doel is om de waarheid uit mijn karakters en omstandigheden te verdrijven. Ik zweer dat te doen met behulp van alle beschikbare middelen en ten koste van elke vorm van goede smaak en elke esthetische overweging. Zo zweer ik mijn EED VAN ZUIVERHEID.

Kopenhagen, maandag 13 maart 1995.

Namens DOGMA 95 : Lars von Trier, Thomas Vinterberg

Tot zover de Deense bijdrage. Ik ben een chaotisch, impulsief persoon, in mijn gehele denken dus doen dus zijn. Ook ik heb behoefte aan regels en beperkingen, opdat mijn werk authentieker weze. Zodus gebruik ik de DOGMA 95 – gedachte als kapstok om zaken mee te voorschijn te toveren die van A tot en met Z volkomen handmatig gemaakt zijn, zonder bijscholing. Alle technieken, binnen eendert welke tak ook, moeten autodidactisch aangeleerd en verbeterd worden. Het kind want het proces heeft een naam; Bradtpack 06.

“Bradtpack 06 is een in 2006 opgericht, oorspronkelijk Belgisch manifest om een opera tot stand te brengen van een bevlogen klankwerker, Sebastian Bradt uit Gent. De klankwerker heeft afgesproken zich bij het afwerken van de opera, (waarvan de werktitel "Ko.Tantrum" luidt) aan tien strikte regels (packs) te zullen houden. Overzicht van de tien “packs”: 1. Opnames dienen op locatie plaats te vinden. (Maw. voornamelijk in de Logos Tetraëder of in The Zone). Klankbronnen moeten zorgvuldig en weloverwogen worden aangewend (als een bepaalde klankbron noodzakelijk is voor de opname, moet een locatie worden gekozen waar deze klankbron aanwezig is). 2. Geluid dient nooit los van de beelden te worden gemaakt, of andersom. (Beelden dienen als documentatiemateriaal te worden gemaakt, bij voorkeur daar waar de opname plaatsvindt) 2. De opnametechniek dient ‘close miking’ te geschieden, om de haartjes op de klank tastbaar te maken. Elke toevallig hoorbare klank tijdens de opname, bewust of accidenteel, is toegestaan. Speciale belichting is ten zeerste aanbevolen. (Als er te weinig licht is, moet de scène worden afgebroken of dient een enkele lamp aan de camera te worden bevestigd.) 3. Audio - effecten en filters zijn eveneens ten zeerste aan te raden. Volgende muziekprogramma’s zullen de maker daarin voorzien: Sonar 03 – Producer’s Edition, Adobe Audition 1.5. , Cakewalk Pro Audio, Nero Vision 7.1, Windows Media Player, etc. 6. Het eindprduct mag geen oppervlakkige elementen bevatten. (Misplaatste muzikale of linguïstische grappen dienen niet voor te komen.) Ook al komt de satire hier en daar voor in het stuk, toch is pure ernst de onderliggende draagkracht ervan. 4. Vervreemding in tijd en plaats is verboden. (Dat wil zeggen dat de opera plaatsvindt in het Hier & Nu.) 5. Genremuziek is niet toegestaan. Het stuk is het genre zélf, Bradtpack (gevolgd door het jaartal), en de dienovereenkomstige titel. 6. De klankwerker wordt met naam en toenaam vermeld op de aftiteling en hoort een dag – aan – dagverslag bij te houden. Ik wil er nog aan toevoegen dat elke externe artistieke samenwerking met andere kunstenaars uitdrukkelijk en gedetailleerd vermeld moet worden in de credits, en dat de soundsamples bij voorkeur moeten vernietigd worden nadat de finale downmix voor het stuk gebeurd is. Dit om een autoreproductie te vermijden; omdat de artiest telkens weer nieuwe bronnen moet gaan zoeken, is hij in zekere zin verplicht om iedere keer weer zijn oude vel af te leggen.

Verder zweer ik als klankwerker bij een maximum aan persoonlijke smaak. Ik ben een kunstenaar, omdat ik een kunde beter beheers dan sommige anderen en via via mijn output aan een publiek weet te brengen. Ik zweer niet af te zien van het creëren van een 'werk', ook al is het moment soms belangrijker dan het geheel. Mijn uiteindelijke doel is om de waarheid uit mijn klank en toewijding te halen. Ik zweer dat te doen met behulp van alle beschikbare middelen en met een maximum aan elke vorm van goede smaak en doelbewuste esthetische overwegingen. Zo zweer ik mijn Bradtpack 07.

Gent, 17 April 2007

Namens BRADTPACK 07

Sebastian Bradt

Bradtpack 2006 - THE MANIFESTO.

At this point in our researches, I'd like to tell a lil' bit about three terms that should be aknowledged at first:

"Ko.Tantrum", "Bradtpack" and "Beauty". "Ko.Tantrum" is the 'Opera', "Bradtpack" is the modus operandi

(or simply technique) to achieve this 'opera' and "Beauty" is the underlying motivation for doing all of this.

Furthermore, do all statements simply rely on my own work. What I'm writing here, is not a productionary law

nor a 'do&don't list' for anyone. It is just a description of how I deal with that particular genre called Bradtpack.

And of how I try to take my craft serious, personal, and, in the end, beautiful...

Let's start at the end, for it will be much simpler. The first term, "Beauty", is the reason why I do this.

One of the basic principles of all time - bound arts is that they have to deal with a certain time - line.

Within this timeline, the work is presented and the material of which the work consists, undergoes an evolution.

It starts from a given situation, gets confronted with a disturbing element or plot setting, struggles with

this element, dynamically builds up towards a climax and finally undergoes a release, good or bad.

The end of it all must bear a spark of hope. Without this very spark, the next step in the process of creating

can never be taken. Unless you're pretentious or naive, one never creates only one Magnum Opus on which one can

rely for the rest of his career. Why would you write a second symphony, if your first one left you alone with a sense

of presuicidal helplessness? I do not believe in overnaturalistic art, as I do not believe in Evil. Evil, as an absolute

phenomenon, leads inevitably to its own destruction. If there was a devil, he would be so evil that he would automatically

wipe out everything of himself. If a devil can bring up any kind of love, he's not a devil anymore, but an epigone.

That's why.

The second term is called "Bradtpack", rose from my mind in 2006 and is an allusion on a literary genre called

Bratpack. A brat is a spoiled little rich kid with an overdose on money, leisure, party pals and drugs.

The genre is embodied by Brett Easton Ellis "American Psycho", a hardlined book describing the crimes

a wealthy and bored accountant undertakes

Regardless from literary aspirations as a composer, I couldn't neglect that allusion to my own name.

Thus, Bradtpack became the name for the genre, the technique.

Ko.Tantrum

Already in 2000, I split my creative output into two fields. The schism of those was presented on a final exam

I put up as a student at the conservatory; the one field contains the commissioned pieces

and every composition I wrote for specific events, concerts or festivals.

The other field contains those things I write because they just beg to be written.

Those works that never seem to reveal why they pop up in your mind every day.

It is the underlying necessity of thinking; "You could have done more...a string quartet, for instance..."

And whatever MUST, will BE.

To coordinate the planning, I did what I thought was right to do: purchasing Beauty in all its aspects

presenting it in the form of a repertoire called Ko.Tantrum by handling a strict and personal appraoch

towards the process called Bradtpack.

About the Dogma 95 - manifesto.

The Dogme movement was announced on March 22nd, 1995 at "Le Cinéma Vers Son Deuxième Siècle" - conference

in Paris, where the cinema world’s elite gathered to celebrate the first century of motion pictures and contemplate
the uncertain future of commercial cinema. Lars von Trier was called upon to speak about the future of film
but instead showered a bemused audience with red pamphlets announcing the Dogme 95 movement.

In response to the criticism, von Trier and Vinterberg have both stated that they just wanted to establish
a new extreme. "In a business of extremely high budgets, we figured we should balance the dynamic as much as possible."

The spirit of the Dogme technique influenced Lars von Trier's film "Breaking the Waves", although it is not a Dogme film.
The first Dogme movie was Vinterberg's "Festen" (1998), also known as Dogme #1. "Festen" was highly acclaimed by

many critics, and won the Jury Prize at the Cannes Film Festival that year. Von Trier's only Dogme film, "Idioterne"

(The Idiots - Dogme #2, 1999), was less successful. Since those two original films were released, other directors

have participated in the creation of Dogme films. For example, the American director Harmony Korine created

the movie "Julien Donkey Boy" which is also known as Dogme #6.

The goal of the Dogme collective is to purify film making by refusing expensive and spectacular special effects,
postproduction modifications and other gimmicks. The emphasis on purity forces the filmmakers to focus
on the actual story and on the actors' performances. The audience may also be more engaged as they do not
have overproduction to alienate them from the narrative, themes, and mood. To this end, Lars von Trier
and Thomas Vinterberg produced ten rules to which any Dogme film must conform. These rules, referred to
as the Vow of Chastity, are as follows:

1) Filming must be done on location, so props and sets must not be brought in.

If a particular prop is necessary for the story, a location must be chosen where this prop is to be found).
2) The sound must never be produced apart from the images or vice versa.

(Music must not be used unless it occurs within the scene being filmed, i.e., diagetic).
3) The camera must be hand held. Any movement or immobility attainable in the hand is permitted.

The film must not take place where the camera is standing; filming must take place where the action takes place.
4) The film must be in colour. Special lighting is not acceptable. (If there is too little light for exposure the
scene must be cut or a single lamp be attached to the camera).
5) Optical work and filters are forbidden.
6) The film must not contain superficial action, so murders, weapons, etc. must not occur.
7) Temporal and geographical alienation are forbidden. The film takes place here and now.
8) Genre movies are not acceptable.
9) The final picture must be transferred to the Academy 35mm film, with an aspect ratio of 4:3, that is, not widescreen.
10) The director must not be credited.

These rules have been both circumvented and broken, from the first Dogme film. For instance, Thomas Vinterberg
"confessed" to having covered a window during the shooting of one scene in The Celebration (Festen), which is
both bringing a prop onto the set and using special lighting. There is no verification process to make a film a Dogme 95 film. Filmmakers submit a form online and check a box which states they "truly believe that the film ... has obeyed all Dogme95

rules as stated in the Vow of Chastity."

Here's a short list of 4 representative Dogme films, one of each author. Please watch some

of them and think about what's been said about the issue.

- "Festen" (The Celebration) by Thomas Vinterberg (Denmark, 1998).
- "Idioterne" (The Idiots) by Lars Von Trier (Denmark, 1998).
- "Mifunes Sidste Sang" (Mifune's Last Song) by Sören Kragh - Jakobsen (Denmark, 1999).
- "The King Is Alive" by Christian Levring (Denmark, 2000).

Reference: http://en.wikipedia.org/wiki/Dogma_95

Eleven years after Dogma 95 fully was embodied by those four movie makers, a young and ambitious composer/orchestrator/writer

from Ghent comes up with an answer that, technically deals more with music and language than with film, but that ideologically is based on the same re - orientation onto the basic elements of The Craft. Indeed, if we continue like now, the craft will be lost.

Like in literature, all stories that should be told, are told. No need to explore newest cores or so, it is told.

But the technique can be adjusted; in music, one should change the art of musicianship in order to change music itself. That's were it all begins.

But, unlike the Danish movie manifesto, I do not incorporate a Vow of Chastity, as they call it. I have no explicit rules,

except these few:

1) All acoustic material should be produced by the maker itself.

Don't steal, rip or copy music, nor from records, radio, internet, etc.

2) All acoustic material should be morphed, edited, micxed and mastered by the maker itself.

You've got to become composer, orchestrator, musician and finally producer yourself.

3) Titles should be derived from recurring dreams.

4) Cd - booklet, cover photography and all photographs should be made and edited by myself.

5) Bradtpack is 100% public domain: everybody can use it for his/her own purposes, AS LONG

AS THE ORIGINAL ARTIST? TITLE AND YEAR OF COMPOSITION ARE CLEARLY MENTIONED.

To illustrate the whole thing, I'd like to refer to two specific bradtpack compositions I made last year:

"Rouge - Blanc - Dorée, et un p'tit peu Noir" (aka RBDN), "Schlager" and "Séance Le Tangeau"