| Sebastian Bradt 的个人资料Ko.Tantrum照片日志列表 | 帮助 |
|
|
Personal_Notes_2009
Personal Note_160809 SB heeft er een goedgevuld weekend opzitten: adressenbestanden uitgepuurd, coverontwerp van .Ko.MmiX afgewerkt,
10 glitches met zijn Eminent elektronisch orgel gegenereerd en gedocumenteerd, repetitie voor M&M Medieval gehad,
nu nog even schrijfwerk aan zijn scenario en tot slot een avondje relaxen met zijn Vos.
Personal Note_110809 Bij deze is de blog weer helemaal up to date, hier en daar wat herschikt en hopelijk een beetje overzichtelijker geworden. Ook de werkenlijst is grondig geïnspecteerd geweest. Ik heb gelijk even mijn exploten vanaf 1997 geteld en ik kom warempel op 71 stuks. Dat betekent gemiddeld een kleine 6 composities per jaar. Moet kunnen.
Personal Note_030809 Vonkhoofd deed dus wat het werd verwacht te doen: spétteren. Staande ovulatie op het Sint - Jacobsplein. Daarnet nog even op de radio geweest, met Mark Janssens in gesprek over de nieuwste Logos Lpd - cd. Voorts kabbelt mijn leven eindelijk voort op de zaligmakende stroom van de Geborgenheid. XS. Personal Note_140709 .Ko.MmiX begint stilaan aan te voelen als een hoofdstuk dat afgesloten moet worden. Het wordt tijd om een oud vel af te werpen, iets nieuws en autonomers moet in de plaats komen, iets zijn dat mijn verschillende werkgebieden fuseert. I'll keep you updated. O ja, en ik ben sedert lang weer eens verliefd. Smoorverliefd. Personal Note_090709 wordt uit zijn rol ontheven en vervangen door Laure Dermaut. Ik sta op amper 16 dagen van de première met een nog ongelezen solopartij. But: In Laure We Trust. geknipt, geplakt en gekopieerd. Vanaf nu ligt de bal in het kamp van de musici. van Beatifika. 'De Opdracht'. Het mag toegegeven worden: op Zondag 26 Juli (voorlaatste dag van de Gentse Feesten) wil ik iedereen verwelkomen op het Sint - Jacobsplein, om 23u, voor de première van mijn nieuwste exploot (voorlopig nog geen titel). De musici zijn: weet wat aan te vangen met de voorjaarslethargie: Logoswaarts die handel! met in het achterhoofd een mogelijke uitvoering ervan. Partituur doorgemaild. iets heeft voorgenomen in 2009, maar ik heb mij alvast voorgenomen geen voornemens meer te maken. Voorts wens ik planeet Aarde in zowel letterlijke als figuurlijke zin een intense, allesverschroeiende, bloedhete, crimineel zwoele zomer toe als weerwraak op de temperaturen die we nu moeten doorstaan. Personal_Notes_2007_2008.KO.08 Personal Note_251208
kerstfeest toewensen. (Niet dat dit soort dingen vier hoor, maar het is mettertijd een traditie geworden, dus bij deze...) Wel, in de vrije uren die ik feitelijk niet heb, ben ik me gaan toeleggen op de front - en backcover van .Ko.Mmix. Zoals gezegd, op zijn minst gezegd, heel wat zoekwerk. Ik denk dat ik nu tot een deftig ontwerp ben gekomen. naar de titel Caro.Kann. Speciaal geval, want het gros van de instrumenten speelt zonder lucht te verbruiken: het gaat om de M&M - robots Korn, Bono, Heli en So wier mondstuk spanningsgewijs wordt aangestuurd. Je kunt het vergelijken met een luidspreker, die au fond ook niets meer is dan een stuk karton dat gecontroleerd tot trillen wordt gebracht. De klanken zijn verre van wat men zou verwachten van een groep koperblazers, maar net dat wil ik tot in het karikaturale doortrekken. Première van al dit fraais op M&M "Start", op donderdag 15 Januari e.k. inmiddels ontvangen en lijkt er mee in de wolken te zijn. Ze was zo vriendelijk om de hele colofon te editen en grammaticaal bij te sturen. ik ben bezig met de audiotrack van .RUN.FOOL. en daarvoor heb ik ettelijke uren besteed aan het schmoozen met zowel mijn eigen Eminent - orgel als met de authentieke KORG - synthesizer van de Stichting Logos, met enkele bijzonder leuke klanken tot gevolg. Uiteindelijk moet .RUN.FOOL. een perfect gesynchroniseerde mix worden van audiotracks en automaten.
met zijn ensemble heeft opgezet. Ik ken inmiddels het verzameld werk van Toon Hermans, Zjef Vanuytsel, Robert Long, Rob De Nijs, Stef Bos en Herman Van Veen min of meer uit het hoofd. aan .Ko.Tantrum, zwemmen, mountainbiken en aangevallen worden door twee honden. complex en veeleisend werk, maar als steeds geldt de wet van de maker; een slecht karakter maar een hart van marsepein. Personal Note_220708 aanbeland. Ze liet inmiddels weten dat ik mijn lusten volop mocht botvieren op elke lettergreep uit haar dichtbundel. conventies die onder de audiofielen van vandaag de do's en don'ts dicteren. de voorlopige mix ben ik aangenaam verrast; de waveform zit lekker vol. Ik blijf erbij dat elk klankspoor dezelfde presency, dezelfde luidsterkte verdient; hoofd - en nevenstemmen zijn gelijkwaardig en worden slechts teruggeschroefd als het geheel dreigt te oversturen. in Sint - Agatha Berchem door percussiegroep Triatu. Zoals verwacht pico bello. Opname gemaakt op minidisc en klaar voor revisie in Logos. (opgedragen aan Jelle Meander, Maja Jantar, Roland Peelman & His Songcompany) is inmiddels afgewerkt en gecheckt. Een dezer wordt het opgestuurd naar The Great Outdoors Down Under. voor een onderlegd gesprek, vooral als het over opera ging, haar grootste passie. Toen Séance, Le Tangeau indertijd was afgemixt, heb ik haar een exemplaar overhandigd. Ze vond het de moeite waard en voor een keer heb ik niet vanzelfsprekend gezegd dat het ook zo hoorde. Het geeft een vreemd gevoel om de personages die je zowel in real life ondergaat als wel in je schrijfsels met alle fantasie vandien typeert, te zien heengaan. Maar goed, Time Will Pronounce. mocht voor het ultieme slotakkoord zorgen. Over het algemeen heb ik er een licht bittere nasmaak bij, en de idealisten onder de studenten waren alvast dit met me eens: de organisatie liet erg te wensen over en het engagement was ver te zoeken. Iets anders had ik eigenlijk niet verwacht van een wereldvreemd instituut als het Conservatorium. Positief was wel dat ik een week lang de studenten heb laten kennismaken met de wonderlijke wereld van Harry Partch, en de feedback was - in zoverre ik het mocht horen - zonder meer goed. is - zei het in rudimentaire versie - afgemixt en min of meer goed bevonden. Zodadelijk wordt het geuploaded en dan maar hopen dat het vuurwerk geven zal op 21 Juli... Personal Note_020108 Bij deze wil ik iedereen die dit leest, een fantastisch 2008 toewensen. Moge iedereen zijn / haar dromen koesteren en ook alles in het werk zetten om die gerealiseerd te krijgen. Om het goede voorbeeld te geven: hier in The Zone wordt de komende tijd voortgewerkt aan Het 'Vuurwerkstuk' en voorts liggen alle mogelijkheden open om over 364 dagen de 2de Bradtpack - release klaar te hebben. Die luistert voorlopig naar de werktitel .Ko.MmiX. Let's see how we get home. Nog even vermelden... De prijs voor de Beste Film: Inland Empire van David Lynch. De prijs voor de Beste Cd: Chosen Lords van Aphex Twin. Op de tweede plaats komt Dead Slow van Banda Azufaifo olv. Dick Van Der Harst. All the best, XS. .KO.07 Personal Note_091207
Vanderschaeve heeft gemaakt op Rouge, Blanc, Dorée,...et un P'tit peu Noir en inmiddels meer dan goed bevonden. vergde een halve dag geconcentreerd schaafwerk en ettelijke koppen Senseo Strong. Tangosectie herwerkt en goed bevonden; het is het punt waarop het stuk feitelijk begint. De textuur gedraagt zich langzaam maar zeker zoals ik ze hebben wil; als een onberekenbaar, nerveus reptiel. Wordt Vervolgd. Op de korte, spitante staccati in het begin geeft het een bevreemdend, hallucinant effect, spookachtig, als een stervende long in ademnood. Wellicht zal er in het publiek wel weer iemand zitten die zal zweren Niet thuis te brengen klanken, daar gaan componisten van mijn slag toch voor, niet? Welaan... dat moet immers grondig herzien worden. De routine wordt: stoppen zodra je het minste vermoeden krijgt dat de klank niet langer boeit. Easy as this. Het stuk moet scherp als een vlijm staan en zo gek als een deur zijn, geen voor de hand liggende combinatie als het De Ware Toewijding betreft. met de machines, zonder de focus te leggen op sonoor bombast; gedaan met de subtiliteit van de bulldozer...Thans interesseert mij veel meer het punt waarop de klank zich losscheurt van de stilte. met L'Union Fait La Fo/arce; de première stond gepland op Woensdag 7 November, maar dat blijkt inmiddels gecancelled te zijn. Met het oog op de communautaire onderhandelingsgesprekken van de afgelopen dagen, lijkt de titel meer dan ooit een sick joke zonder weerga te worden. Ik bereid me voor op een hoop overbodige vragen naar de herkomst ervan..."Weer een droomterm, mijn waarde? Is de dosis .KO. nog steeds niet uitgewerkt?"
een dag als (g)een ander...By the way, vandaag is Gilles De Rais jarig. (Wie? Zoek het op!) Bonne anniversaire, Fiston.
met de glasheldere, volle maan die thans aan de hemel prijkt, verwacht ik spannende, obscene dagen. LUST BOVEN ALLES - Mijn Muzikale Zegen, in de Rode Pomp door het Nadar Ensemble olv. Daan Janssens. voor opname. Schrijfwerk: zowel met Christine Termonia als met Dominiek Reynaert worden nu plannnen gesmeed om nieuwe arrangementen te schrijven. Voor die eerste worden het veelal arabische en sefardische liederen, voor de tweede maakt het niet veel uit, als het maar lekker klinkt. En zo hoort het. zie Mixtuur van woensdag 19 September jl. Ook Taxidermie maakte - zo mocht ik achteraf vernemen - redelijk wat indruk op de academische opening jl. en het aldaar talrijk opgekomen publiek. Vroeg of laat zullen microtonen toch nog hip worden, let op mijn woorden. waar ik mij vast aan kan klampen. Voorts is en blijft het tot in den treure bijstellen van alle details binnen de kwarttoonsprocedure. Maar het komt in orde hoor... de houtblazerssectie van Artis Dulcedo heeft de partijen van Nonchalance in huis, Ars Muzika Juniorenorkest beschikt over de partijen van Talking To The Hand, Trio Thelema heeft hun Ouàttosz / Ouockosz op tijd gekregen, en nu ook L'Union fait La Fo/arce de dubbele maatstreep heeft meegekregen, kan slagwerkgroep Triatu daar binnen afzienbare tijd mee aan de slag. en dat vereist tijdelijk een anderssoortige overlevingstactiek. Mijn opdrachtsstuk Taxidermie zou strikt genomen over een zestal weken klaar moeten zijn. Ik worstel met vorm en stijl en last but not least met het verantwoorden van de kwarttonen. Zoals ik het fenomeen al meer dan twee jaar onderzoek, is mijn enige conclusie dat microtonen louter een vervreemdende of omspelende / inkleurende vernieuwende stemmingen uitdenken, het blijft maar neerkomen op hetzelfde, te weten het omspelen, uitdagen en bijkleuren van een hoofdstemming die zomaar even vierhonderd jaar lang in ons collectieve gehoor is gebrand. Misschien kon het anders, als we van meet af aan het werk van Perotinus, Gesualdo, Bach, Mozart en Beethoven tem. Ravel en Stravinsky adhv. hun microtonale inbreng leerden kennen, maar ja, het liep nu net even anders... was toen bedacht voor sopraan en piano (waarvan de toetsen vastgekleefd zijn), en is nu herwerkt geweest geworden voor zangstem (m/f), klarinet, saxofoon, melodisch slagwerk, cello en contrabas. Kort, maar krachtig. Zijn er gegadigden? Oorspronkelijk geschreven voor het Mu6 - Ensemble olv. Christine Termonia, later gecancelled en dus nu voltooid. Behoorlijk klassiek van opzet. (opgedragen aan het Thelema Trio). Dit stuk wordt eerstdaags aan de leden van het trio overhandigd en in quarantaine geplaatst, Talking To The Hand) voor het juniorenorest van mijn goede vriend Dominiek Reynaert. Uitvoering: somewhere in the (near) future...? die nu waarschijnlijk aan het zwoegen is om de muziek en klankfragementen te synchroniseren met de inmiddels afgewerkte animatiefilm. Voor wie het aanbelangt: het hele scheppingsproces staat gedetailleerd opgetekend op "Bart's Her Hair - Blog", en deze treft u aan onder deze link: http://herhair.blogspot.com/ tot slot naadloos de reeks die in een onversneden schijfrush tot stand kwam. Nonchalance is een staartstuk voor Pleurnichard, een brokje onverwerkt materiaal dat nog smeekte om leven te worden ingeblazen. te worden, liefst in de nabijheid van Qt zelf. Algoritmisch kwarttoonsharmonieën genereren leidt niet noodzakelijk tot logisch klinkende muziek, zo werd duidelijk na het beluisteren van de eerste versies. raakt stilaan afgewerkt: vandaag tesamen een vruchtbare werksessie gehad en het een en ander gedownmixed. De resultaten klinken haarzuiver, hypergedetailleerd en in de eerste plaats afstandelijk; een soort afstandelijke verwondering eigenlijk, die een kind ervaart na net te zijn ontwaakt uit een onverklaarbare, bizarre, maar daarom niet onprettige droom. Het is muziek met een hoog 'speeldoos - gehalte', wat mooi aansluit bij het beeldmateriaal. haar optredens met Praga Khan en Cisko Kid) haar beste beentje(s) voor op mijn bewerking van Look At Me (Geri Halliwell) en Heat Miser (Massive Attack). een gepast jubileumconcert mocht opzetten. Daarna party time in een neerhof in Meetkerke. Zowel Steven als Patrick, bestuurders van het orkest, gaven een toespraak ten beste die recht naar het hart ging. U hebt het een en ander gemist... aftrap gegeven van Pleurnichard. Dit alles in de deskundige handen van zowel Mark Gooris, die de trompetpartij met verve neerzette, als van Steven Decraene, die met strakke maar stijlvolle hand de groep bijeen hield.
van de ùren die ik spendeerde aan het knippen en kleven van de aparte partijen) vallen in het niets bij het bijwonen van die eerste realisatie, die telkens weer garant staat voor onversneden kippenvel. Hier spreekt eerder een 'gelukkig' dan wel een 'gelukt' componist, om mijn collega en vriend Frank Nuyts te parafraseren. Reprise van al dit fraais op 5 Mei in Lissewege. Van op grote schaal het party animal uithangen, is niet veel in huis gekomen; plichtsbewust enkele maten verdergeschreven aan iets nieuws... Eerste midi - schetsen voor de soundtrack van Haar Haar voorgelegd aan Bart Van de Plas en schijnbaar positief bevonden. Er is een link tussen een animator als Bart, die waarlijk engelengeduld kan opbrengen inzake het tot leven brengen van poppen en tussen ondergetekende, die robot na robot apart opneemt om tot slot het geheel zo naadloos mogelijk aaneen te mixen.
knip - en plakwerk werd ik gezelschap gehouden door hoorspelen op de Nederlandse Vrije Radio. Ik heb een keer of honderd het relaas van Jan - Willem Nienhuys, Tom Schoepen en Sten Oomen doorgenomen en ben tot de conclusie gekomen dat de meningen, de veronderstellingen en de opinies nog steeds niet van de lucht zijn. We lijken nog steeds zo weinig te wéten. Believer of net niet, ze hebben elk hun gevoelige snaartjes waar al gauw een protectionistisch dissonantje in doorklinkt als je ze te direct aanslaat. Hoewel ze het alledrie ontkennen, hebben ze stuk voor stuk hun eigen kleine absoluutheidjes, dus hun godsbeelden. Personal Note_100107 Elk stuk is een potentiële kans in spe. Ik weet dat ik, mocht ik morgen alles achter mij verbranden, ik alleen al door de mediatisering (lees: canonisering) van het métier waarbinnen ik actief ben, nog minstens vijf jaar voor artiest zou kunnen doorgaan zonder er iets voor te hoeven doen. Je belangrijkste stukken blijven je toch op de hielen zitten. Ze zullen je niet met rust laten vooraleer ze op een hermetische drager zijn vastgelegd. Wat telt, is de volgende noot, het beeld van de komende passage. Niets anders. Sebastian Bradt |
|
|